Kapitein én thriller-auteur

De wereld aan boord

Ik werk nog steeds als kapitein en breng een deel van ieder jaar op zee door. Een schip is een kleine, gesloten wereld. Mensen werken en leven dicht op elkaar. Taken en verantwoordelijkheden zijn duidelijk verdeeld, maar onverwachte situaties houden zich zelden netjes aan een procedure.

Op de brug komt informatie samen: koers, weer, verkeer, techniek en de toestand van de bemanning. Uiteindelijk moet iemand beslissen. Die actuele, dagelijkse verantwoordelijkheid—ook wanneer niet alle informatie beschikbaar is—vormt een belangrijk deel van kapitein Eddy de Graaf.

Een dunne mistlaag in de Golf van Finland

Het eerste idee voor Black Voltage ontstond twintig jaar geleden, tijdens een van mijn eerste reizen als kapitein in de Golf van Finland. Op het water zag ik arctische zeerook, ook wel slootmist genoemd. De mist lag als een heel dun laagje boven het water.

Het beeld was stil, vreemd en mysterieus. Het vertrouwde zeeoppervlak leek opeens iets te verbergen en de wereld eromheen voelde anders. Op dat moment ontstond de eerste gedachte aan een verhaal waarin de gewone werkelijkheid ongemerkt verandert. Het uitgewerkte verhaal bestond nog niet, maar het zaadje van Black Voltage was geplant.

Van zee naar bos

Tijdens mijn verlof werk ik als zelfstandig bushcraftinstructeur. Ook daar bleef het idee voor Black Voltage terugkomen. Bushcraft gaat niet om een romantisch leven zonder techniek, maar om begrijpen wat je werkelijk nodig hebt: water, warmte, beschutting, voedsel, oriëntatie en een helder hoofd.

Zo raken mijn twee werkwerelden elkaar. Op zee draait overleven om systemen, onderhoud en discipline. In het bos leer je kijken naar directe omstandigheden en beschikbare middelen. Beide vragen om voorbereiding en het vermogen om te handelen wanneer het plan niet meer klopt.

Het begin van Black Voltage

Zo ontstond een verhaal waarin moderne techniek in één ogenblik wegvalt. Niet om techniek als vijand neer te zetten, maar om zichtbaar te maken hoeveel erop rust. De bemanning van de Polaris beschikt over kennis en ervaring, maar ook zij moeten improviseren. Iedere oplossing heeft gevolgen en iedere beslissing verschuift de grens van wat nog mogelijk is.